City of Angels / award winning short film
ศิรวัชร นาคอินทนนท์ และวิสัน จิรอังกูรสกุล

เมืองนางฟ้า / city of angels ภาพยนตร์สั้นเรื่องนี้ ได้รับรางวัลรางวัลรัตน์ เปสตันยี ประจำปี 2544 (การประกวดเทศกาลภาพยนตร์สั้น ครั้งที่ 5 : มูลนิธิหนังไทย) เป็นผลงานของ ศิรวัชร นาคอินทนนท์ และวิสัน จิรอังกูรสกุล ..สองคนนี้ทำงานด้านภาพยนตร์โฆษณา เป็นอาชีพ ..ศิรวัชร อยู่โปรดักชั่น เฮ้าส์ ส่วนคุณวิสัน เป็นช่างภาพอิสระ และรับงานถ่ายภาพยนตร์เป็นหลัก เมืองนางฟ้า ค่อนข้างแปลกจากหนังสั้นที่เราคุ้นเคย ภาพที่เห็นเกือบทั้งหมดเป็นภาพนิ่ง สิ่งที่เคลื่อนไหวนั้นเกิดจากการขยับกล้อง ฉากเริ่มต้นของหนังจะเหมือนกับฉากจบ เหมือนหนังไม่จบลงจริงๆ ซึ่งในความคิดของผู้สร้าง มองว่ามันคือชีวิตจริงที่เป็นอยู่ เพราะเรื่องราวแบบนี้ไม่เคยมีจุดจบ และดำเนินซ้ำซากอยู่ตลอดเวลา

บรรยากาศของหนัง มืดมัว อึมครึม แทบจะได้กลิ่นของซ่องโสเภณีย่านเมืองเก่า (ในกรุงเทพ) เหมือนเดินผ่านเข้าไปเยี่ยมชมสถานที่นั้นเลยทีเดียว ถ้าคุณเคยไปสัมผัสสถานที่เหล่านั้นมาแล้วและคุ้นเคยกับเด็กที่ต้องทำงานอยู่ที่นั่น วันแล้ว วันเล่า เมื่อดูหนังสั้นเรื่องนี้แล้วจะรู้สึกเศร้าอย่างบอกไม่ถูก ทั้งที่ภาพในหนังไม่ได้มีอะไรโจ่งแจ้งเลยสักนิด ..เสียงประกอบก็เป็นส่วนสำคัญ หนังเปิดเรื่องด้วยเสียงและปิดด้วยเสียง เป็นเสียงที่ฟังไม่ได้ศัพท์ เสียงคนพูด เสียงเชียร์แขก และโวยวาย ส่วนภาพถ่ายนั้น ไม่ได้มีการจัดฉากอะไรเลย เพราะน้องที่อยู่ในหนังก็ทำงานอยู่ในสถานที่นั้นจริงๆ ภาพก็ถ่ายมาจากตรงนั้น (แต่ไม่เห็นหน้า) อาจมีฉากเปลือยทุกรูขุมขนอยู่สักวินาทีหนึ่ง ก็ไม่ได้ปลุกเร้าอารมณ์ทางเพศอย่างที่คนบ้าสมัยนี้ตื่นกลัวกัน แต่อาจเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้การเผยแพร่ในประเทศไทยไม่สามารถทำได้มากนัก (เพราะของแบบนี้ ในบ้านเมืองนี้ ..เขาไม่ให้ดู แต่เขาให้เล่นของจริงอย่างเดียว) หากจะมีที่หาดูได้ คิดว่าน่าจะเป็นแผ่นซีดีรวมหนังสั้น ที่นิตยสาร a day เขาเคยแจกเมื่อนานมาแล้ว อยู่เรื่องสุดท้ายของแผ่นเลย เมืองนางฟ้าเป็นประสบการณ์ที่คุ้นเคย โศกนาฏกรรมซ้ำซากของสังคมมนุษย์ ความเจ็บปวดที่เวียนวน และต่างช่วยกันปิดบัง